Agnes Debaillie (1928 – 2012)


Agnes Debaillie (1928 – 2012)

Agnes Debaillie werd op 22 juli 1928 in Cinema de Keizer geboren en overleed op 16 mei 2012 in het Sint Rembertziekenhuis in Torhout. In navolging van haar vader baatte ze de cinema haar hele leven uit. Agnes was enige dochter en had vier broers: Georges, Frans, Paul en Raf.

“Ik ben een klein lichtje te velde, en Kinepolis is de grote ster aan het firmament” zei Agnes graag. Ze verwees ermee naar haar geboortedorp -zelf is ze geboren in de bioscoop- en de concurrentie van de laatste decennia. “De cinema is meer dan een microbe, het is een virus.” In haar dorpsbioscoop draaide ze voornamelijk kinder-, familie- en cultuurfilms, kinderen waren haar doelpubliek. Een kaartje kostte vijf euro, als Agnes geen korting gaf, tenminste. Ze wou kinderen en ouders goede kinder- en jeugdfilms aanbieden “als alternatief voor het geweld dat dezer dagen van de bioscoop- en televisieschermen druipt” zei ze zelf. Zij meende dat een gevoelige film in een authentieke dorpscinema de ideale combinatie is. Ondanks haar leeftijd hield zij de erfenis van haar vader in ere “uit liefde voor de film”. In 1998 ontving zij voor haar inspanningen en haar filmpassie de Lichterveldse persprijs: het bronzen accordeon.


Agnes Debaillie: “Mijn ouders hebben de cinema opgericht. Ik heb er eigenlijk niet zo veel verdiensten aan. Ik zet enkel hun werk verder.”

Na de overstromingen in 2005 evacueerde de brandweer Agnes tweemaal. Ongerust over haar cinema kneep ze er tussenuit en ging van het gemeentehuis terug naar haar cinema. Toen het water halfweg haar lenden stond, brachten de hulpdiensten haar onder bij familie. Sinds 2010 verbleef ze in een woonzorgcentrum in Zwevezele en negen dagen voor haar overlijden kwam ze terug naar Lichtervelde. Vrienden hielden de bioscoop draaiende.


Een begrip in de filmwereld
In de filmwereld was Agnes Debaillie een begrip. Aan het tijdschrift ‘Filmmagie’ verklapte ze haar favoriete film: “Dr. Zhivago.” Ze vulde het lijstje aan met The Sound Of Music, Ben Hur, De Derde Man, Het Geslacht Björndahl, The Lion King en Up. Maar, vertelt ze verder, “als ik alleen films zou programmeren die ik zelf mooi vind zoals Il Postino dan krijg ik amper iemand in de zaal (…). Een mooie film zoals Dead Poets Society: vijf voorstellingen, in totaal veertig toeschouwers.”


Stijn Coninx: “Ik heb al vele mooie zalen gezien, maar dit spant werkelijk de kroon. Het is gewoon magnifiek hier. En zelden heb ik iemand als Agnes ontmoet, die zich met zoveel passie en overgave inzet voor de film.”

Bron: Wikipedia